Framtidsfylket – Førstereisgut på festivalskuta

Førstereisgut på festivalskuta

Skrive av Jorunn Seim - (15.07.2010)

Jorunn Seim er opphavleg frå Årdal. Ho er utdanna omsetjar og har rundt 15 års erfaring som omsetjar, teknisk forfattar og prosjektleiar. Sidan 2009 har ho drive Språkbruket i Førde.

Eit av sommarens store høgdepunkt for oss som bur i Førde, er Førde internasjonale folkemusikkfestival. Etter to år som publikummar gjorde eg denne gongen alvor av å melde meg til å jobbe som frivillig.

Eg hamna på kontoret for artistservice. Her har dei ansvaret for å hjelpe artistar, artistkontaktar, bussjåførar og arenaansvarlege undervegs i festivalveka. Ulike små og store spørsmål og problem dukkar alltid opp, og dei må gjerne handterast der og då.

Sidan ein av naturlege årsaker ikkje veit på førehand kva slags problem som kjem til å oppstå, er det vanskeleg å førebu seg. Ein lyt berre hoppe i det og støtte seg til dei som har erfaring frå før. Som nybegynnar i artistservicebransjen fekk eg heldigvis putle med små og konkrete oppgåver: gjere innkjøp, hente/bringe blomar, låse opp/att dører, køyre instrument/artistar/høgtalarar dit dei skulle, bere utstyr, finne folk som kunne hjelpe til andre plassar, dele ut T-skjorter til artistar, kople PC til prosjektør, osb. Inga oppgåve for stor, inga oppgåve for lita.

Det skulle òg vise seg at ingen oppgåver var umogelege: Dei som har ansvaret for artistservice, har verkeleg ei utruleg evne til å finne løysingar, og ikkje minst til å behalde roa når det stormar. Hatten av for dei!

Det interessante og lærerike ved å bidra som frivillig er at du får eit lite inntrykk av kor mykje som må klaffe for at publikum skal få ei god festivaloppleving. Eg fekk oppleve korleis dei arbeider med det som gjeld artistane, men i tillegg må til dømes billettsal, transport, scenemannskap, filmsnuttar, grafisk design, lyd, lys, journalistar, mat og blomar handterast. Kvart år er det rundt 350 frivillige i sving.

Som takk for mitt vesle bidrag fekk eg festivalpass, og det brukte eg til å få med meg nokre fine konsertar. Eg har ikkje sjølv bakgrunn frå eller spesielle kunnskapar om folkemusikk, men eg let meg begeistre av musikken, dansen, språka, fargane og stemninga. Ein har ikkje noko å tape på å ha eit ope sinn: Du veit ikkje om du likar noko, før du faktisk har prøvd, så kvifor ikkje gi ting ein sjanse?

For meg er festivalen som ein stor godtepose med berre nye sortar: Det er mange spennande smakar, og innimellom oppdagar ein nye favorittar!